Stare polskie przysłowie głosi: „Jaka Wigilia, taki cały rok”. Dzień i wieczór poprzedzające święta Bożego Narodzenia były niegdyś bogate w liczne zwyczaje i obrzędy. Zgodnie z tradycją w tym dniu nie należało wszczynać kłótni — przeciwnie, zalecano pojednanie i przebaczenie wszelkich uraz.
Wstawano wcześnie rano i zażywano kąpieli w zimnej wodzie, co miało zapewnić zdrowie oraz witalność na nadchodzący rok. Domy dekorowano słomą, sianem i ziarnem zbóż, symbolizującymi urodzaj i dostatek. Szczególne znaczenie miało także przygotowanie wieczerzy wigilijnej, na której nie mogło zabraknąć tradycyjnych potraw, takich jak kapusta z grzybami, pierogi, groch czy kasza.
Dawniej w naszym regionie potraw tych musiało być dziewięć. Wierzono również, że w wigilijny wieczór zwierzęta przemawiają ludzkim głosem, a dusze zmarłych powracają na ziemię.
„Wigilia w chacie wiejskiej”. Rys. „Kłosy” (1878)
Muzeum Okręgowe w Koninie
