Drugi dzień świąt Bożego Narodzenia był tradycyjnie czasem wspólnych zabaw oraz odwiedzin krewnych i gości. W Kościele katolickim dzień ten poświęcony jest wspomnieniu pierwszego męczennika – świętego Szczepana. Zgodnie z dawnymi zwyczajami w kościołach święcono owies oraz inne zboża, którymi z chóru obsypywano księdza, a po zakończonej mszy także wiernych. Obrzęd ten miał zapewnić urodzaj, pomyślność i dostatek w nadchodzącym roku.
W wielu regionach Polski w drugi dzień świąt domy odwiedzały również grupy kolędników. Składali oni gospodarzom życzenia zdrowia, pomyślności i obfitych plonów, śpiewali kolędy oraz odgrywali sceny nawiązujące do historii narodzenia Jezusa. Kolędników przyjmowano z radością i obdarowywano poczęstunkiem lub drobnymi datkami, wierząc, że przyniesie to szczęście całemu domowi.
Kolędnicy; z: „Tygodnik Ilustrowany” 1883, nr 52 (29 grudnia), s. 411
Muzeum Okręgowe w Koninie
